Grote Kerk Den Haag

 

Bij binnenkomst van de kerk door de hoofdingang wordt het oog al snel getrokken naar het imposante monument in het koor, op de plaats waar vroeger het hoofdaltaar stond. Admiraal Jacob van Wassenaer Obdam sneuvelde in 1665 in de slag bij Lowestoft tegen de Engelsen en werd vervolgens door de Staten-Generaal met een monument geëerd, net als zijn beroemde voorgangers Jacob van Heemskerck, Piet Heyn en Maarten Tromp.

 

Van Wassenaer Obdam voerde in de Tweede Engelse Oorlog (1665-1667) het opperbevel over de Hollandse vloot. De tekst op het monument herinnert aan zijn heldendaden: de overwinning in 1657 op de Portugese vloot die met rijke goederen terugkeerde uit Brazilië, en, in 1658, zijn steun aan Denemarken en de overwinning op de Zweedse vloot in de Sont; en ten slotte “strijdend tegen de gezamenlijke koninklijke Engelse vloot met weinigen op zeer dappere wijze, en omringd van alle zijden, is hij zelfs niet zo voor de vijanden geweken; maar alvorens een grote slachting aangericht te hebben en nadat zijn schip ten laatste in brand was geraakt, heeft hij zich als een andere Hercules de weg gebaand door de vlammen naar de hemel, in het jaar des heils 1665 in de leeftijd van 55 jaar”. Ook Cortenaer sneuvelt in deze slag. De Ruyter zou daarna het tij doen keren. 

 

Het monument is van de Amsterdamse beeldhouwer Bartholomeus Eggers. De admiraal is staande – hij kreeg immers een zeemansgraf – in volle uitrusting uitgebeeld onder een door vier marmeren zuilen gedragen baldakijn. Naast hem een page, een schilddrager en een treurende putto, achter hem Faam, gezeten op een adelaar, een lauwerkrans in de rechterhand. Op het piëdestal zijn reliëfs aangebracht die herinneren aan door de admiraal geleverde zeeslagen. Rond het monument vier vrouwenfiguren die de deugden Dapperheid, Voorzichtigheid, Waakzaamheid en Trouw voorstellen.